दुर्पिन बन्छु तिम्रो आखाको ।
शुर बन्छु तिम्रो भाखाको ।।
सधै प्यारमा दुबाई राख मलाई,
पन्छ्याईदिन्छु काडा तिम्रो काखाको ।
मर्मस्पर्शी यात्री डोरबहादुर विष्ट 'मुस्कान'
अन्य लोकप्रिय विधाहरू
-
सुख जति बगाइ लग्यो दुखै दुख को भेलले आफै भित्र कैदि बन्यो मनरुपि यो जेल ले पीडा र संघर्षमा बाच्नु पर्ने गरीबको चोला रै'छ... -
चारैतिर हरिया पहाड अनि वन जङ्गल बीचको एउटा गाउँ जहाँ म जन्मे अनि हुर्के त्यही माटोमा चिप्लेती खेल्दै तिनै बाटोमा पाईला चाल्दै तात... -
हृदयका गराहरुबाट कलिला मायाका पुष्पगुच्छाहरु अनि सानो मुटुको भित्ताहरुमा सजिएका असीम प्यार कठ्यांग्रिएका दीलका कुना-काप्चाबाट... -
पल्टाएर उत्तरपुस्तिका झैँ पटकौपटक जीवनका पानाहरु पल्टाई हेरिरहेछु असारमा पानी नपाएर चिराचिरा परेका खेत झैँ कहिल्यै नभरिने ठूलो घ... -
खै ! किन हो आजभोली मेरो आँखाले गाउघर रोईरहेको देख्छु पार्टीको आडमा लुछाचुदी भएको सुन्छु बेस्सरी नै राजनीतिको हावाले धकेल्दै छ रे... -
जब म निद्रा बाट बिउझिए सगरमाथा हासेकाे छ मरोे देशको शिरमा लालिगुरास फुलेका छन पाखा, पखेरा अनि भिरमा चन्द्र र सुर्य अंकित... -
जाली रै’छ तिम्रो माया । गाली रै’छ तिम्रो माया ।। दुनियालाई भुलाउँने, ताली रै’छ तिम्रो माया । मुटुमा हान्ने छुराको, थाली रै’छ ति...
विशेष साहित्य
